Anne-Babalar; Çocuk Yetiştirirken Dikkat!

0
161

Sevgili anne babalar; geçen gün otobüs durağında beklerken, elli yaşlarında bir baba ve onbeş -onaltı yaşlarında bir genç kız gördüm.Birlikte elele yürüyorlardı.Bu davranış bazılarınıza normal gelebilir ancak ; iki yaşından itibaren çocuklar elinden tutturmazlar.Artık birey olduklarını ispat etmek isterler.Siz onun elinden tutmak isteseniz bile bıraktırır ; birkaç adım hoplayıp zıplayarak yürür, geri dönüp size bakarlar gülümserler.Bu davranışla şunları anlamalısınız:

1.Onaylandığını görme isteği,
2.Bağımlı değil,ancak bağlı ve özgür olmak isteği.
3.Ayrıca, tek başlarına bir şey başardığının ispatı .

Çocuklarınızın ayrı bir kişiliğe sahip olduğunu unutmayın.Onların ruhlarını zincire bağlamayın… Bağımlı yapmayın…Ergenlik çağına geldiği halde hala kendi tırnaklarını kesemeyen, ayakkabısının bağını bağlayamayan, karar veremeyen danışanlarla karşılaşıyoruz.

Bu durumdan başka ; bizim toplumumuzda Psikoloji, yanlış anlamlandırıldı.’Böyle yapma ,çocuğun psikolojisi bozulur.’ ‘Aman şunu söylemeyelim, çocuğun psikolojisini bozarız’gibi… Çocuk merkezli aileler oluştu…Kumanda çocuğun elinde…O hangi kanalı isterse o kanal izlenir…Küçücük bebeğin, istiyor diye eline(radyoaktif zararı, pahası gözardı edilip)cep telofonu verilir… Çocuk ne isterse yapılır ya da alınır …Çocuk ‘hayır’kelimesini bilmez…Buna rağmen doyumsuz ,hiç bir şeyden mutlu olmayan nesil yetişmektedir…Bir süre sonra anne-babalar okul çağına gelmiş çocuğundan şikayet etmektedir.’Hocam yediği önünde yemediği ardında.Ne istediyse yapıyoruz.Kolundaki saati gördünüz mü?….iline gidip aldım.Tatilse ;istediği otele götürürüm,Arabaysa onun emrinde…Okuluna servis ederim…Gelin görün ki ne okula zamanında gider,ne ders çalışır.’…

Gözlemliyorum da , bazı genç kızlarımızın /delikanlılarımızın kulaklarında kulaklık ; mutsuz , umutsuz ,karamsar bakışlar;omuzlar çökmüş…Hedef yok..Kendini tanımıyor ,yeteneklerinin farkında değil…İstemediği fakülteyi okumuş…Ya okuması için zorlanmış…Ya da ‘okulu beğenmedim ‘diye yarım bırakmış…Bu durumda arzu yok ; coşku yok…

Bu evlatlarımız ve ana babalar adına üzülüyorum.Hepsi ülkemin evladı…Bizim çocuklarımız.

Genç anne babalar; çocuk yetiştirirken (% 100 haklı olmasalar da size göre daha tecrübeli olduklarından ) büyüklerinizin görüşlerinden ve çocuk gelişimi kitaplarından yararlanın.Aşırı baskı altında ,ana-baba bağımlısı, aşırı talepkar; ya da özgür yetiştireceğim derken başına buyruk çocuk yetiştirmeyin.
Çocuklarınız; kendi kararlarını verip, sorumluluğunu yüklenebilen , özgüvenli, adaletli, verilen görevin sorumluluğunu alabilen , çalışmanın da dinlenmenin de ayırdına varabilen,sevgi dolu,bağımlılıklardan uzak,özgür ama sınırlarını bilen,sağduyu sahibi çocuklar olsun…

Sevgiyle kalın.

Nlp Uzmanı ve Yaşam -Öğrenci -Aile Koçu Ayşegül Özkonak

KİŞİSEL GELİŞİM DÜNYASI

Necatibey Cad. 102 / 8 Kızılay / ANKARA
gsm: 0 505 250 96 33 / ofis: 0312 231 02 00
Mail:nlpaysegul@hotmail.com
facebook: https://www.facebook.com/aysegul.ozkonak
Twitter:https://twitter.com/aysegulozkonak