Çin Akıl Hastalarının Hayatından Kareler ve Düşünceler

0
1111

Çinli fotoğrafçı Lu Nan’ın çektiği bu fotoğraflar dünya akıl hastaneleri tarihi için ibretlik görüntüler içeriyor. Lu Nan tarafından 15 yıl boyunca Çin’in farklı akıl hastanelerinde çekilen ve insan ırkına dair önemli sorular soran fotoğraf serisi.

1990
Tianjin’de sıradan bir gün.1

Yapacak hiçbir şey bulamayan hastalar, sessizce oturup gecenin inmesini bekliyorlar.

1990
Qing Ying hep masum bir çocuk olarak kalacak…2

12 yaşındaki Tianjin Qing Ying, bir yandan ileri derecede zekâ geriliğinden mustaripken, aynı zamanda albinizm ile de “lanetlenmiş”.

İki yıl önce bir yetimhaneden buraya getirilen Qing Ying, tüm çalışanların gözbebeği, çünkü o masum bir çocuk ve her zaman da öyle kalacak.

1990
Qing Ying için zaman farklı akıyor…3

12 yaşındaki Qing Ying, kendinden büyük iki hastanın yanında oturmuş, zamanın akışını seyrediyor.

1990
“…ama arkadaşlar iyidir.”4

Tianjin’de iki arkadaş, anlamlandıramadığımız bir kaderi paylaşıyorlar.

1990
Ruhun gıdası…5

Arkadaşları için flüt çalan bir hasta, yapacak hiçbir şey olmayan bu enstitüde zamanın akışını hızlandırmaya çalışıyor.

1990
Güven duygusu ihtiyacı…6

Enstitüde her hastanın kendi yatağı olmasına rağmen, insan bedeninin sıcaklığını ve güven duygusunun huzurunu arayan bu dört arkadaş her gece beraber yatıyorlar.

1990
Sichuan Eyaleti’nden bir aile resmi…7

Xie Zhimei (sağda) dört kişilik bir ailenin lideri. Karısı ve çocukları da zihinsel engelli olan Zhimei, elinde hayata gözlerini yummuş olan çocuğunun resmini tutarak eski günleri anıyor.

Zhimei’nin kızı Qunying (solda), babasıyla beraber bu terk edilmiş yerde sessizce kendi yolculuğunun bitmesini bekliyor.

1990
Guizhou’da dostluk…8

Guizhou Akıl Hastanesi’nde “tedavi gören” iki hasta kaderlerine terk edilmiş, birbirlerinden başka sarılacak hiçbir şeyleri yok.

1990
Heilungjian’da bir yazar…9

Sadece ilkokul eğitimi almış olmasına rağmen gönlünü yazarlığa kaptıran bu hasta, hiç durmadan ve ara vermeden uyanık olduğu her zaman yazıyor, yazıyor.

Ne yazık ki kimse yazdıklarını anlayamıyor.

1990
Bir başka aile tablosu…10

46 yaşındaki Lei Chunrong, hiç parası olmadığı için tedavi edilemiyor.

En ufak bir rahatsızlık hissettiğinde karısı ve iki çocuğunu ölümüne döven Chunrong, görevliler tarafından birkaç günde bir kez yatağına bağlanmak zorunda.

1990
Kaygan zeminde dinlenme…11

Bahçesiz bir akıl hastanesinde kalan bu hastalar, eğimli duvarların üstüne oturarak günlerini sayıyorlar.

1990
4 yıllık esaret12

33 yaşındaki Miao Yujiu, 9 yıldır hasta ve son 4 yılında da tek eli prangaya zincirlenmiş şekilde yaşıyor.

Hastalığının ilk beş yılında ellerinde avuçlarında neleri varsa satarak Yujiu’yu tedavi etmek için uğraşan ailesi tükenmiş durumda. Bu beş yıl boyunca hiçbir ilerleme kaydedemeyen Yujiu, etrafındaki objeleri kırmaktan hoşlandığı için sürekli prangasıyla yaşamak zorunda…

1990
Oyunun değişen kuralları13

Hastanede poker oynayan hastaların kuralları da kendilerine özgü: Yenilen kişi kafasına yastık koymak zorunda.

1990
Yalnızlığın fotoğrafı…14

Kendini insanlardan tamamen soyutlayan bu hasta, odasında yeni bir dünya kurmuş.

1990
Şiddetin yüz ifadesi15

28 yaşında olan ve parasızlıktan düzgün bir şekilde tedavi edilemeyen bu hasta, ailesinin evinde yaşamaya devam ediyor.

Beş yıldır hasta olan bu isimsiz genç, şiddete olan meyli yüzünden son iki yıldır ailesi tarafından her sabah bu ağaca, uykuya dalarken de kendi yatağına bağlanıyor.

1990
Terk edilmiş şehirde bir avare16

Zihni melekeleri tam olmayan bu hasta ise tedavi görmek yerine kendisi için sokaklarda bir dünya yaratmış.

1990
Seçmediği bir hayata düşen küçük kız17

39 yaşındaki Jia Wenying, iki yıl önce kocasını kaybetmiş. Kendisinin ve küçük kızının hayatı için sokaklarda dilenmek zorunda…

1990
“Hastalıkta ve sağlıkta…”18

Aynı anda zekâ geriliği belirtileri gösteren bir çift hastaneye beraber yatmış ve bu mücadeleyi birlikte göğüslemiş, iyileşecekleri günün hayaliyle birbirlerini teskin ediyorlar.

1990
Hayattan soyutlanmanın dayanılmaz hafifliği19

Hasta arkadaşlarının resimlerini çizen bir diğer hasta…

1990
Devletin gölgesinde bir aile…20

30 yılı aşkın bir zamandır zekâ geriliği yaşayan oğullarına kendi imkânlarıyla göz kulak olan, mütevazi de olsa bir hayat sunmaya çalışan bir anne-baba.

1990
İmkânsızlıktan doğan yaratıcılık21

Pekin’de rehabilitasyon için ayrılan bütçenin yetmemesi sonucu aktivitesiz bir hastanede kendi başlarına kalan hastalar, kendi kendilerine sabah sporu yapmaya çalışıyorlar…

1990
Bir buçuk saatlik eğlence…22

Pekin’deki bu hastanede günde sadece bir buçuk saat bahçeye çıkabilen hastalar, kendi aralarında oyun oynuyorlar; çekimser olanlar ise kenardan oturarak seyretmeyi tercih ediyor.