Çok güzel bir aşk hikayesi…..

0
516


Genç kiz feci bir hastaligin pencesinde kivraniyordu. Yarali kalbi artik bu dünyaya daha fazla dayanamamaya

baslamisti. Çok zengin olan ailesim tüm gazetelere, kalp nakli için ilan vermislerdi… Canini feda edecek birini

ariyorlardi… Genç kiz ise hergün hastahane odasinda biraz daha solmaktaydi. Yine yalnizdi odasinda, gözü yasli,

boynu bükük ölümü bekliyordu… Gözlerini kapadi, bu küçük odada gözyasi dökmekten

bikmisti… Yinede engel olamadi pinar gibi çaglayan gözyaslarina. Sevdigi geldi aklina, fakir ama onu seven sevgilisi…

Hergün ayni seyleri düsünüyor, anilari bir film seridi gibi gözünün önünden geçiyordu… ” Param yok ama sana

verebilecegim sevgi dolu bir kalbim var” demisti delikanli… Genç kizda zaten baska birsey istemiyordu…Sevgiye

muhtaç biri, sevdiginin sevgisinden baska ne isteyebilirdiki… Ama olmamisti iste,

dünyalar kadar olan sevgilerinin arasina, o lanet olasica para girmeyi bilmis, onlari ayirmisti… Iste paranin geçmedigi

zamanlara gelmislerdi.. Ne önemi vardi artik ? Su son günlerinde, sevdigi yaninda olsa yeterdi…Ayriliklarindan bu

yana 5 bitmeyen, çile dolu yil geçmisti…Her günü zehir, her günü hüsran…Ama genç kiz hep sevgisini

yüreginde tasimis, kalbini kimseyle paylasmamisti. Sevdigini düsündü iste o an.. Acaba o neler yapmisti bu kadar

sene boyunca.. Kimbilir kiminle evlenmis, çoluçocuga karismisti… Gözlerinden bir damla yas daha damladi kurumus,

bitmis ellerine. Ellerine bakti, bir zamanlar ellerinin, elerini tuttugunu hayal edip, her gün saatlerce ellerini

seyrederdi… En çokta saçlarinin dökülmesine üzülüyordu. Çünkü sevdigi öpmüs, koklamisti onlari. Her bir tanesi

koptugunda, kalbine bir ok daha saplaniyordu.

Kalbi yine sizlamaya baslamisti.. Belki sevdigi yaninda olsa, kalbi bu kadar yorulup, veda etmezdi yasama…

Zaten artik ölüm umrunda degildi genç kizin. Sevdiginden ayri yasamanin ölümden ne farki vardi ki.. Tekrar

o geldi aklina… Keske keske yanimda olsa dedi. Son bir kez elini tutsa yeterdi. Gözlerini son bir kez öpse,

rahatça ebediyen gözlerini kapatabilirdi artik… Gözleri pinar gibi çaglamaya basladi. Sevdigini son bir kez

göremeden ölmek istemiyordu.. Ufakta olsa ondan bi hatirasini almadan bu dünyadan göçmek istemiyordu…

Oysa sevdigi, kimbilir kiminle beraberdi… Kendi sevgi dolu kalbinin kimseyle paylasmayi düsünmemisti bile,

ama acaba o paylasmis miydi ? Onun sevgisini silmis atmis miydi acaba kalbinden ? Içi birden nefretle doldu.

Üstüne büyük bir agirlik çöktü. Onu düsündükçe her dakikasinin zehir olmasi artik çok daha agir geliyordu genç

kiza… Ölmek istedi, artik yasamak istemiyordu bu dünyada.. Ama sevdiginden bi hatira almadan ölmeyecegine

and içmisti. Tekrar gözlerini açti. Kimbilir belkide sevdigi onu unutmustu.. Bu düsünceler içinde derinlige daldi…

Birden babasi girdi odaya, kizina kalp nakli için bir gönüllü bulduklarini müjdeleyecekti. Fakat genç kiz çoktan

uykuya dalmisti.. Bir melegi andiran masum yüzü, sevdigini özleminden sirilsiklamdi… O gece biri gözlerini

dünyaya kapadi, genç kiz ameliyataalindi. Tekleyen ve görevini yerine getirmeyen kalbi degistirilmisti. 1 hafta

sonra tekrar gözlerini açti dünyaya genç kiz. Ama dünya daha farkli geldi ona. Sanki birseyler eksikti… Aradan

aylar geçmis genç kiz artik iyice iyilesmisti. Ama içindeki buruklugu bir türlü atamiyordu. Sevdigi aklina gelince

kalbi eskisinden daha çok sizliyordu.. Bir kere, bir kere görebilsem diye mirildandi…

Kalbi yine sizlamaya baslamisti. Yeni kalbi onu iyilestirmisti ama nedense her gece aniden hizlaniyor,

onu uykusundan uyandiriyor ve sanki yerinden çikacakmis gibi atmaya basliyordu… Genç kiz bir anlam

veremedigi bu durumu doktora anlamis, ama ameliyat kolay degil, bir aydan geçer demisti doktor. Aylar

geçmisti ama hala ayniydi durum. Çiçeklerinin yanina gitti. Hergün onlarla saatlerce dertlesiyor, zaman

zaman agliyordu onlarla.. En çokta kan kirmizisi gülünü seviyordu. Çünkü kirmizi gülün onun için yeri apayri idi.

Oda genç kizla beraber gülüyor, onunla beraber agliyordu. Onu sevdigi gibi görüyordu genç kiz. Ve gülünü

sevdigini ilk gördügünde ona hediye edecegine dair yemin etmisti. Baska türlü paylasamazdi gülünü kimseyle…

Kapi çaldi aniden. Kapiyi açti ama kimse yoktu. Gözü yerdeki beyaz zarfa ilisti. Yavasça egilip zarfi yerden aldi.

Birden kalbi deli gibi atmaya basladi. Ne oldugunu anlayamiyordu. Zarfin üzerinde ne bir isim, ne bir adres vardi.

Zarfi açti, içinden beyaz bir kagida yazilmis bir mektup çikti. Kalbi daha hizli atmaya basladi. Onun kokusu vardi

kagitta. Evet, onun kokusu vardi. Yilar yili özlemini çektigi, yaninda olabilmek

için canini bile verebilecegi sevdiginin kokusu vardi mektupta.. Basi dönmeye

basladi. Koltuguna geçip oturdu yavasça…Kagidi açti. Ve elleri titreyerek okumaya basladi. ” Sevgilim, senden

ayrildiktan sonra, bir kalbe 2 sevginin sigmayacagini

bildigimden dolayi, ne bir kimseyi sevebildim, nede kimseye bakabildim… Her günüm digerinden daha zor geçti,

çünkü her gün özlemin dahada artiyordu.. Sana kitaplari dolduracak kadar siirler yazdim. Her biri digerinden

dahada hüzünlüydü. Yazdim, okudum, agladim… Hergün yazdim, her gün okudum, senelerce agladim…

Her gece seni düsündüm sabahlara kadar, her gece senin yaninda olmayi istedim. Ve her

gece sensizlige lanet ettim, uykulari haram ettim kendime, sensiz olmanin

acisini gözlerimden çikardim… Ve bir gün herseyi degistirecek bir firsat çikti önüme. Bunu firsati

degerlendirmeyip, kendime haksizlik edemezdim… Ve degerlendirdim… Senden çok uzaklara gittim,

belki seni unuturum diye..Ama tam tersi oldu. Seni daha çok özlüyorum artik… Senden çok uzaklardayim belki,

ama yinede seni görmek için uzaklardan gelebiliyorum. Hemde her gece… Seni seviyor, seyrediyor ve egilip sen

uyurken yanagina bir öpücük konduruyorum.. Bazen gözlerini açip bakiyorsun,

geldigimi bildigimi saniyorum ama yine o tatli uykuna geri dönüyorsun. Yarin birbirimizi sevmemizin 6. senesi…

Hep ben geldim simdiye kadar senin yanina, yarinda sen gel olur mu sevgilim.. Ha, unutmadan, sana hep

sözünü ettigim, kalbime iyi bak olur mu ? Çünkü gözyaslarimla, adini yazdim ona… Seni senden bile çok seven

bir sevgi var kalbinin içinde… Unutma, kirmizi gülüde unutma olur mu ??… Seni Seviyorum, Yanima Gelinceye

Kadarda Sevecegim… Sevgilin…”