Hey! KİMSİN SEN?

1
482

Hey! KİMSİN SEN?

Annenin oğlu, dedenin torunu musun? Babanın kızı mısın? Belki de amcalarının yeğeni, kardeşlerinin ablası? Sınıfındakilerin arkadaşı mısın yoksa? Ya da birileri için sadece başına buyruk bir gençsin? Sahi sen, Kimsin? Belki de hayatında ilk kez bu yıl, herkes için sadece bir ÖĞRENCİSİN!

Güneşle beraber uyanması, sabahın köründe kalkması gereken. Bir gün dahi dersleri asması olaylar yaratan, birkaç dakika için bile olsa bilgisayar veya televizyonun başına oturduğunda ev ahalisi tarafından ne zaman kalkacak diye saat tutulan, evde her daim göz hapsinde olan, okulda ya da dershanede olmadığı zamanların tamamında odasına kapanıp nefes almadan ders çalışması beklenen, bir uzaylı gibi yaşamasında hiçbir mahzur görülmeyen bir öğrenci.

Sen nasıl tanımlarsın kendini? Büyük büyük hayalleri olan, kanı damarlarında delice akan, kaygılarıyla korkularıyla baş başa bırakılsa da umudunu yanından hiç ayırmayan, kollarını iki yana açıp kendini bekleyen dünyaya doğru koşan, yaşamda tadılacak ne çok şey var diyen, merakla, özlemle, umutla yaşamın sunacağı hediyeleri bekleyen, kimi zaman durgun, kimi zaman coşkun… SEN, yarınları olan! Ve yarınlarına sahip çıkması gereken!

HEY!

Hala ne duruyorsun? Neyi bekliyorsun? Birileri bir yerlerde senin düşlerini ele geçirmek üzere. Neden? Senden daha mı çok istiyor, ya da hak ediyor sanıyorsun? Belki sadece puanı yettiği için, belki de ailesi zorladığı için yerleşecek senin oturacağın sıralara. Belki evine yakın olacak, belki de istemediği bir tercih yapacak, kim bilir? Belki de sadece yanlış tercih yapacak.

Peki ya sen?

Sağlığın yerindeyse, hasta olduğunda sana limonlu ıhlamur yapan biri varsa evinde, üzgün olduğunda başını koyabileceğin bir omuz her an yanındaysa, mutlu olduğunda seninle hatta senden daha çok mutlu olan birileri varsa hayatında, netteki iletine “günaydın” yazdığında en az bir kişi “sana da günaydın” diye yanıtlıyorsa ve hayallerin varsa en önemlisi sadece kendin için, başarmak için her şeye sahipsin demektir.

Takdir edilmek mi istiyorsun, pohpohlanmak mı, eleştirilmek mi yoksa? Birilerine ihtiyacın olmadığını ne zaman öğreneceksin? Önce kendini sevmekle başla işe sonrada kendine saygı duy. Takdir et başarılarını, eleştirebil eksiklerini. Unutma! Bu yola yalnız çıktın yalnız varacaksın hedefe de.

Düştün mü? Ayağa kalk! Moralin mi bozuldu sınavdan düşük puan aldın diye inadına bir kahkaha at, eksiklerini tespit etmek ve kapatmak için bir fırsat olduğunu bilerek.

Şimdi rüzgarlara meydan okuma zamanı, sonra istediğin kadar tadını çıkarabilirsin

Unutma! Senden başka hiç kimse sana rakip olamaz. Şimdi ayağa kalk ve başla kendine rağmen kendini geride bırakmaya.

YENİ SEN OLMAYA…

Meryem Ayna Altınkaş