Önyargılarımız ve Bakış Açımız Video

1
227

Öğretim Görevlisi, öğrencilerine yaşlanmanın psikolojik belirtilerini öğretirken onlara yatağa mahkum bir hastasının şu olayını daha önce yayınlanan dergiden okur

Hasta ne konuşuyor, ne de söylenenleri anlıyor.Bazen saatlerce anlaşılmaz şeyler geveliyor

Zaman, yer ya da kişi kavramı yok.

Yalnız, nasıl oluyorsa, kendi adı söylendiğinde tepki veriyor

Son altı aydır onun yanındayım, ne görünüşü için bir çaba sarf ediyor ne de bakım yapılırken yardımcı oluyor

Onu hep başkaları besliyor, yıkıyor ve giydiriyor.Dişleri yok, yiyeceklerin püre halinde verilmesi gerekiyor.

Gömleği salyalarından dolayı sürekli leke içinde.Yürümüyor.Uykusu sürekli düzensiz.Gece yarısı uyanıp çığlıklarıyla herkesi uyandırıyor

Çoğu zaman mutlu ve sevecen, fakat bazen ortada bir sebep yokken sinirleniyor.Biri gelip onu yatıştırana kadar da feryat figan bağırıyor

Bu olayı okuduktan sonra, Öğretim Görevlisi; öğrencilerine böyle birinin bakımını üstlenmek isteyip istemediklerini sorar

Öğrenciler bunu yapamayacaklarını söylerler.

Öğretim Görevlisi, kendisinin bunu büyük bir zevkle yaptığını ve onların da yapması gerektiğini söyleyince öğrenciler şaşırırlar

Daha sonra Öğretim Görevlisi hastanın fotoğrafını dolaştırmaya başlar.

Fotoğraftaki Öğretim Görevlisinin altı aylık kızıdır.

Bir Öğretim Görevlisi, Amerikan Tıp Birliği Dergisindeki makalesinde bir yanlış anlamanın insana nasıl tamamen farklı bir perspektif kazandıracağını anlatmaktadır
Belki de hayatta yaşadığımız birçok şey bize önyargılarımız ve bakış açılarımız tarafından dayanılmaz ve zor gözükebilir…

BİRDE VİDEO İZLEYELİM İSTERSENİZ